Języki programowania cz.1
Poprzez język programowania należy rozumieć pewien sprecyzowany zbiór zasad, określający ciąg symboli tworzący program komputerowy oraz to, jakie obliczenia opisuje. Stosowane reguły dotyczą sposobu budowy wyrażenia w sposób poprawny oraz mówią o tym, jak komputer ma je rozumieć.
Zasad nie można łamać, ponieważ wtedy doprowadzi się do błędu. Jeśli więc popełniony zostanie błąd we wpisywaniu formuły, komputer nie odczyta jej prawidłowo i zadanie nie zostanie zrealizowane. Sama nauka języków programowania nie jest tak długa jak późniejsze wprawienie się w stosowaniu ich we wszystkiego rodzaju algorytmach i interpretacjach.
W zależności od definiowanych cech, programowanie można rozumieć w ujęciu funkcji, przeznaczenia, konstrukcji składowych oraz mocy. Należy pamiętać, że języki nie dające możliwości realizacji obliczeń, nie są uznawane za języki programowania. Dotyczy to języków znaczników, takich jak HTML czy XML.
Potrzeba występowania tak różnorodnych języków wywodzi się z dużej liczby sytuacji, w których są one wykorzystywane. Wymagania dotyczą między innymi wielkości programów, od niedużych tworzonych przez amatorów do aplikacji autorstwa setek programistów. Dotyczą również zaawansowania użytkowników, spełnianie określonych funkcji, stopnia rozbudowania, możliwości modyfikacji oraz preferencji samego programisty.
Wybór języka programowania uzależniony jest od polityki firmy, jej upodobań i przede wszystkim, jej wymagań. Wymagania te dyskwalifikują pomysł stworzenia języka uniwersalnego. Obecna tendencja, dotycząca tworzenia języków, podąża w kierunku tworzenia oprogramowania o zwiększonej przenośności. Koncentruje się również na opracowywaniu algorytmów, które pozwalają na automatyczne realizowanie zadań, jak dotąd realizowanych przez programistów.
Zasad nie można łamać, ponieważ wtedy doprowadzi się do błędu. Jeśli więc popełniony zostanie błąd we wpisywaniu formuły, komputer nie odczyta jej prawidłowo i zadanie nie zostanie zrealizowane. Sama nauka języków programowania nie jest tak długa jak późniejsze wprawienie się w stosowaniu ich we wszystkiego rodzaju algorytmach i interpretacjach.
W zależności od definiowanych cech, programowanie można rozumieć w ujęciu funkcji, przeznaczenia, konstrukcji składowych oraz mocy. Należy pamiętać, że języki nie dające możliwości realizacji obliczeń, nie są uznawane za języki programowania. Dotyczy to języków znaczników, takich jak HTML czy XML.
Potrzeba występowania tak różnorodnych języków wywodzi się z dużej liczby sytuacji, w których są one wykorzystywane. Wymagania dotyczą między innymi wielkości programów, od niedużych tworzonych przez amatorów do aplikacji autorstwa setek programistów. Dotyczą również zaawansowania użytkowników, spełnianie określonych funkcji, stopnia rozbudowania, możliwości modyfikacji oraz preferencji samego programisty.
Wybór języka programowania uzależniony jest od polityki firmy, jej upodobań i przede wszystkim, jej wymagań. Wymagania te dyskwalifikują pomysł stworzenia języka uniwersalnego. Obecna tendencja, dotycząca tworzenia języków, podąża w kierunku tworzenia oprogramowania o zwiększonej przenośności. Koncentruje się również na opracowywaniu algorytmów, które pozwalają na automatyczne realizowanie zadań, jak dotąd realizowanych przez programistów.