Języki programowania cz. 2
Program komputerowy przedstawiony jest w postaci kodu źródłowego, który wyrażany jest za pomocą języka programowania. Zawiera on kilka podstawowych elementów.
Przede wszystkim, żeby ciąg znaków został rozpoznany przez komputer musi spełniać reguły składni. Precyzyjne znaczeniu symboli definiowane jest za pomocą systematyki. Podzielenie danych na odpowiednie ich typy, pozwala na zastosowanie odpowiedniego języka programowania. Dla większość z nich zdefiniowana jest biblioteka standardowa. Zawiera ona zestaw podstawowych funkcji umożliwiających takie operacje, jak, np. obsługę wejścia-wyjścia, pików czy wielowątkowości.
Kod źródłowy musi zostać odpowiednio przetworzony, żeby program napisany w konkretnym języku mógł być wykonany. Przetworzenie kodu dokonuje się poprzez kompilację lub interpretację. Kompilacja polega na przetłumaczeniu kodu źródłowego do postaci języka maszynowego. W takiej sytuacji, określany jest on mianem kompilowanego języka programowania. Interpretacja natomiast polega na tym, że kod źródłowy jest tłumaczony na bieżąco. Wykonywany jest przez dodatkowy program zwany interpreterem. W takiej sytuacji język nazywany jesy interpretowanym językiem programowania.
Klasyfikacji języków programowania można dokonać z uwzględnieniem paradygmatu programowania, generacji języka programowania, sposobu kontroli typów, sposobu wykonywania (kompilacja czy interpretacja), poziomu (np. języki niskopoziomowe) oraz przeznaczenia. Według rankingu, zrealizowanego w czerwcu
2011 roku, do 20 najpopularniejszych języków programowania zaliczyć można kolejno: Java, C, C++, C#, PHP, Visual Basic, Objective-C, Python, Perl, Lua, JavaScript, Ruby, Delphi, Lisp, Pascal, Asembler, Transact-SQL, RPG (OS/400), Ada oraz Scheme.
Przede wszystkim, żeby ciąg znaków został rozpoznany przez komputer musi spełniać reguły składni. Precyzyjne znaczeniu symboli definiowane jest za pomocą systematyki. Podzielenie danych na odpowiednie ich typy, pozwala na zastosowanie odpowiedniego języka programowania. Dla większość z nich zdefiniowana jest biblioteka standardowa. Zawiera ona zestaw podstawowych funkcji umożliwiających takie operacje, jak, np. obsługę wejścia-wyjścia, pików czy wielowątkowości.
Kod źródłowy musi zostać odpowiednio przetworzony, żeby program napisany w konkretnym języku mógł być wykonany. Przetworzenie kodu dokonuje się poprzez kompilację lub interpretację. Kompilacja polega na przetłumaczeniu kodu źródłowego do postaci języka maszynowego. W takiej sytuacji, określany jest on mianem kompilowanego języka programowania. Interpretacja natomiast polega na tym, że kod źródłowy jest tłumaczony na bieżąco. Wykonywany jest przez dodatkowy program zwany interpreterem. W takiej sytuacji język nazywany jesy interpretowanym językiem programowania.
Klasyfikacji języków programowania można dokonać z uwzględnieniem paradygmatu programowania, generacji języka programowania, sposobu kontroli typów, sposobu wykonywania (kompilacja czy interpretacja), poziomu (np. języki niskopoziomowe) oraz przeznaczenia. Według rankingu, zrealizowanego w czerwcu
2011 roku, do 20 najpopularniejszych języków programowania zaliczyć można kolejno: Java, C, C++, C#, PHP, Visual Basic, Objective-C, Python, Perl, Lua, JavaScript, Ruby, Delphi, Lisp, Pascal, Asembler, Transact-SQL, RPG (OS/400), Ada oraz Scheme.